Vraag: is het strafbaar om inkomsten cash op te nemen voordat vaste lasten betaald kunnen worden? Als iemand zoveel mogelijk cash van een bankrekening probeert te halen maand in maand uit, met kleine leningen, en herhaaldelijke storneringen om het gestorneerde geld dan weer op te nemen. Ondertussen komt er wel beetje binnen van loon, toeslagen en kinderbijslag. Veel rekeningen worden niet betaald, gevolg incasso's, deurwaarders, beslaglegging op loon partner.... kun je dan spreken van een strafbaar feit? Hier ben ik nl op gestuit omdat ik de bankafschriften van mijn zus in handen heb, overigens met haar medeweten en toestemming. Er zit ook een vast patroon in: zodra er geld binnenkomt wordt het diezelfde dag via pin opgenomen, dus cash in het handje. En dan heb ik het in een half jaar tijd over ruim 16.000 euro die gepind is (verder ben ik niet meer gaan tellen zoals je zult begrijpen....ik wist genoeg). Wat kan ik hier in godsnaam mee doen.... A. van L. te Zwolle.

Ik maak het wel vaker mee, dat mensen alles cash opnemen wat er op hun bankrekening binnenkomt. Is volkomen legaal, als dat hun eigen rekening is.

Dat iemand er volkomen geen rekening mee houdt dat er allerlei vaste lasten (zoals huur) betaald moeten worden, is wel extreem maar niet verboden.

Als schuldeiser kun je er weinig tegen doen. De enige mogelijkheid voor een schuldeiser is om tegen de nodige kosten (die je als schuldeiser zelf moet voorschieten zolang de debiteur niet betaalt) naar de rechter te stappen, daar bevestigd te krijgen dat je recht op je geld hebt, en met die uitspraak loonbeslag te leggen. Omdat op 85% van bijstandsniveau geen loonbeslag gelegd kan worden is die uitspraak vaak een wassen neus. Het enige wat je er als schuldeiser aan kunt doen is zorgen dat je nooit geld tegoed krijgt van iemand die zijn afspraken niet nakomt. Ziehier mijn trieste ervaring met het recht.

U beschrijft een ziekelijk patroon, dat ik wel vaker heb gezien. Meestal beseffen mensen zelf ook wel dat het zo niet gaat, en willen ze wel vrijwillig meewerken aan een oplossing - maar of ze zich houden aan afspraken vraag ik mij af.

Eigenlijk kun je weinig anders dan het wespennest mijden. De andere kant op kijken dus. Heel triest, maar wel reëel. Breng als u dat nog niet gedaan heeft duidelijk in kaart waarom u zich hier zo intensief mee wilt bemoeien. Is dat omdat u bang bent dat de kinderen van uw zus honger zullen leiden? Omdat u de schande voor uw familie wilt vermijden? Of omdat u stiekem toch een heilige Samaritaan had willen zijn? Hoe bewonderenswaardig uw keuze en inzet ook is, u bouwt teleurstellingen voor uzelf in omdat de kern is dat uw zus ongeneeslijk ziek is in haar omgang met geld.

U zou desnoods kunnen proberen het volgende af te spreken:

U zou moeten afspreken dat kleding wordt aangeschaft binnen een vastgesteld budget, maar pas na overleg met u - zodat u kunt zorgen dat het afgesproken bedrag op de zakgeldrekening staat. En om de moraal hoog te houden moet u af en toe een extraatje naar de zakgeldrekening schuiven.

Duidelijk mag zijn dat de materie complex is. Mijn uitleg is bedoeld om duidelijk te maken dat een reeks omstandigheden relevant is, en om aan te geven op welke bedragen belasting u ongeveer mag rekenen. Uw individuele omstandigheden zijn echter relevant. Als u het echt goed geregeld wilt hebben en u echt wilt weten hoe het zit, kan een betaald adviesgesprek zinvol zijn. Een adviseur is in staat om het verschil tussen uitleg en procedurele regels uit te filteren, en rekening te houden met individuele omstandigheden.
In communicatie met de Belastingdienst weet een professional dit zo te verwoorden dat het voor de Belastingdienst herkenbaar is; voor een particulier is het geen schande als dat niet lukt, maar de consequentie van bezuinigen op professionele begeleiding.

© Jeroen van Rossum, 4 februari 2009.